என் குரு மந்திரம்

A devotional Stotram to my Guru on the DEEPAVALI NIGHT

என் குரு மந்திரம்

ஏறு மயில் ஏறி விளையாடும் முகம் ஒன்று 
ஈசருடன் ஞான மொழி பேசும் முகம் ஒன்று

மருத மலையில் மலர்ந்திருக்கும் முகம் ஒன்று
மருத மலை தேரில் மங்கள வலம் வரும் முகம் ஒன்று

மரண பயம் மாயமாய் அகற்றும் முகம் ஒன்று
மயிலாய் உடனிருக்கும் முகம் ஒன்று

நாத பிந்து கலா கற்றுத் தரும் முகம் ஒன்று 
அமிர்த கலாவும் தரும் முகம் ஒன்று

சோமரசம் தரும் முகம் ஒன்று 
மஹா சதாசிவோஹம் தரும் முகம் ஒன்று

தன்னையே தரும் முகம் ஒன்று 
நாவில் வந்தமரும் முகம் ஒன்று

நெற்றிக்கண்ணாய் மலரும் முகம் ஒன்று 
நினைத்ததும் ஓடி வரும் முகம் ஒன்று

குடிலுக்குள் வந்தமரும் முகம் ஒன்று 
குன்றாய் பறந்து வரும் முகம் ஒன்று

பிண்டாண்ட அறிவு பகர்ந்திடும் முகம் ஒன்று 
ப்ரஹ்மாண்ட அறிவு பகர்ந்திடும் முகம் ஒன்று

ஒளியாய், ஒலியாய், அமரும் முகம் ஒன்று 
கடலாய், காட்சியாய் அமரும் முகம் ஒன்று

பக்தர் மனதில் உறையும் முகம் ஒன்று 
குன்று தோறும் அமரும் முகம் ஒன்று

கொங்கு நாட்டின் சிறப்பு தரும் முகம் ஒன்று 
கொடியோரில்லர் என்றுரைக்கும் முகம் ஒன்று

வேந்தனுக்கு அருளும் முகம் ஒன்று 
வேடனுக்கு அருளும் முகம் ஒன்று

திரு நீராய் நின்றிடும் முகம் ஒன்று 
திருவிளையாடல் புரியம் முகம் ஒன்று

வேலோடு வினை தீர்க்கும் முகம் ஒன்று 
சேவற் கொடியோனாய் வரும் முகம் ஒன்று

சூரனை வென்ற முகம் ஒன்று 
சூலம் கொண்ட முகம் ஒன்று

வள்ளி மணாளனாய் வரும் முகம் ஒன்று 
தெய்வானை கை பிடிக்கும் முகம் ஒன்று

இச்சா சக்தி முகம் ஒன்று 
க்ரியா சக்தி முகம் ஒன்று

அறுபடை வீடு கொண்ட முகம் ஒன்று 
ஆறுமுகமான முகம் ஒன்று

அன்னையான முகம் ஒன்று 
தந்தையான முகம் ஒன்று

பிள்ளையான முகம் ஒன்று 
பிள்ளையாருடன் வரும் முகம் ஒன்று

பழனி மலையான முகம் ஒன்று
பழமுதிர் சோலையான முகம் ஒன்று

சுவாமி மலையான முகம் ஒன்று 
திருத்தணியான முகம் ஒன்று

திருப்பரங்குன்றமான முகம் ஒன்று 
திருச்செந்தூரான முகம் ஒன்று

பாம்பாட்டி சித்தரான முகம் ஒன்று 
அருணகிரி யோகீஸ்வரான முகம் ஒன்று

நித்யானந்தரான முகம் ஒன்று 
பரமஹம்சரான முகம் ஒன்று

செந்தில் வேலனான முகம் ஒன்று 
சென்னை நகர் ஆளும் முகம் ஒன்று

செந்தமிழ் நாடாளும் முகம் ஒன்று 
செவ்வாய் கிரகம் ஆளும் முகம் ஒன்று

சுக்கிரனான முகம் ஒன்று 
சிவலோகமான முகம் ஒன்று

சிவலிங்கமான முகம் ஒன்று 
சூர்ய லிங்கமான முகம் ஒன்று

சரஸ்வதி தாயுடன் வரும் முகம் ஒன்று
சரஸ்வதியான முகம் ஒன்று

பரத கலையான முகம் ஒன்று
பாட்டாய் வரும் முகம் ஒன்று

தங்கமான முகம் ஒன்று
வெள்ளியான முகம் ஒன்று

பூவான முகம் ஒன்று 
பழமான முகம் ஒன்று

குருவான முகம் ஒன்று 
குருகுலமான முகம் ஒன்று

அமெரிக்காவிலமரும் முகம் ஒன்று 
ஆப்பிரிக்காவிலமரும் முகம் ஒன்று

திருப்புகழ் ஏற்கும் முகம் ஒன்று 
தைப்பூச திருநாள் ஏற்கும் முகம் ஒன்று

திருப்பிரசாதமான முகம் ஒன்று 
சஷ்டி பிரசாதமான முகம் ஒன்று

கருணையான முகம் ஒன்று 
கோவிலான முகம் ஒன்று

இந்து மதமான முகம் ஒன்று 
கைலாய மலையான முகம் ஒன்று

முல்லை பூவான முகம் ஒன்று 
மல்லிகைப்பூவான முகம் ஒன்று

பூவின் மணமான முகம் ஒன்று 
பழத்தின் சுவையான முகம் ஒன்று

குயிலின் குரலான முகம் ஒன்று 
மயில் தோகையான முகம் ஒன்று

வெண்பாவான முகம் ஒன்று 
பாமாலையான முகம் ஒன்று

திருநாளான முகம் ஒன்று 
தேவியான முகம் ஒன்று

கடல் அலையான முகம் ஒன்று 
கடல் சங்கான முகம் ஒன்று

கடல் காற்றான முகம் ஒன்று 
கடல் சிப்பியான முகம் ஒன்று

தென்றல் காற்றான முகம் ஒன்று 
கோடையில் வசந்தமான முகம் ஒன்று

பாலைவனம் ஆன முகம் ஒன்று 
பலா சுளையான முகம் ஒன்று

பாகற் காயான முகம் ஒன்று 
பால் கோவாவான முகம் ஒன்று

தாய்ப் பாலான முகம் ஒன்று 
பசும் பாலான முகம் ஒன்று

அல்வாத் துண்டான முகம் ஒன்று 
அம்மா முகமான முகம் ஒன்று

மழலை முகமான முகம் ஒன்று 
முதியோரான முகம் ஒன்று

தீபமான முகம் ஒன்று 
தீபாவளியான முகம் ஒன்று

பயணங்கள் முடிவதில்லை

பயணங்கள் முடிவதில்லை

எனக்குள் இருக்கும்
பைரவர் கேட்கிறார்

இந்த கலி யுகத்திலே
கணவன் மனைவியர்
ஏன் அவ்வப்பொழுது
டார்லிங் டார்லிங்
படம் போல
ஒட்டியும் ஒட்டாம
பின்னர் உச்ச கட்டத்தில்
சேர்ந்து கொண்டு
மறுபடி ஒட்டியும் ஒட்டாம
மறுபடி உச்ச கட்டத்தில்
சேர்ந்து கொண்டு
பயணிக்கிறார்கள்

அவ்வை ஷண்முகி
பயணத்தை விட
டார்லிங் டார்லிங்
பயணம் எவ்வளவோ மேல்
என்கிறோமோ?

இராமர்

இராமரை பார்க்க எண்ணினேன்
ஆயிரம் ஆயிரம் இராமரை பார்த்த பின்
தினம் பெண்ணிலுமாய் ஆணிலுமாய்
சேயிலுமாய் காட்சி அருளுகிறார் இராமர்

பதி இழந்த பசு

பதி இழந்த பசு

பதி இழந்த பசு
கன்று பாலருந்தும்
நேரம் பதி பசுவை 
அனுபவிக்கிறது

என்றிருக்க
கன்றை பிரித்து
பால் கறக்கும்
வித்தையை
ஏன் கற்றாரோ
கற்றவர் என்று
சொல்லிக்
கொள்ளும்
சில மானிடர்

நின்காலடியில் சரணம்.

மென்மையான மேன்மையான 

மா தேவி கலைவாணி நீ விரும்பும்

கவிதைகளை கக்கி விட 

கவி உலகம் பாராட்ட  

நின்காலடியில் சரணம். 

கிருஷ்ண கீதம்

பயணங்கள் முடிவதில்லை

எனக்குள் இருக்கும்
பைரவர் கேட்கிறார்

நான் என்ன கடவுளா

எது  செய்தும்

style="background-color: white; color: #1d2129; கோபப் படாமல் இருக்க

 

நான் என்ன ஞானியா

எதற்கும்

கவலையற்று  இருக்க

 

கேட்கின்றனர்

நம்முள் பலர்.

 

கடவுள் குணத்தை

கற்றுத் தர

பெற்றுத் தர

அவதார புருஷர்

சிலர் இருக்க

 

நம்பாதே 

அவதார புருஷர்களை 

சொல்லக் கேட்க 

 

சும்மா இருப்பாரோ

நம் போல் சிலர்

 

குழலூதும் கிருஷ்ணன்

நம்மருகில்  எப்பொழுதும்

எவ்விடத்தும்

 

கிருஷ்ணனை  பார்த்தே

அடி ஒன்றும்

எடுத்து வைப்போம்

 

கிருஷ்ணனை மட்டும்

நோக்கிடுவோம்

 

கிருஷ்ணனை கணம்

ஒவ்வொன்றில் மனதுள்

வைத்தால்

 

சோம்பி நின்ற பாதங்கள்

தாளம் போடும்

சிலையாய் நின்ற

இடையும் தான்

தனி என்று

தீராத நடனமிடும் 

 

மெய் மறந்து 

மெய் முழுக்க 

மின்னல் வேகம் 

மின்னித் துள்ளும்

 

விழிக்க மறந்த 

விழிகளும் 

விளையாடித் துள்ளும்  

 

களைப்பை மட்டும் 

களையாய் தந்த 

முகம் கூட 

மாறும் ஜீவக் 

களையாய் 

 

இயற்கையான மாற்றம் 

தரும்

அவதார புருஷர் 

இயற்கையன்றோ 

 

நம்மில் நம்பாத பலரை

நம்மில் சிலர் நம்ப

வைப்போம்

 

வாழ்க கிருஷ்ணன் லீலை 

வாழ்க கிருஷ்ணன் கீதம்  

 

 

 

நங்கையர் நலம்

நங்கையர் நலம்

ஒரே ஒரு லக்ஷ்யம் சபரி மாமலா 

ஒரே ஒரு மோஹம்  திவ்ய தரிசனம் 

ஒரே ஒரு மார்க்கம் பதினெட்டாம் படி 

ஒரே ஒரு மந்திரம் சரணம் ஐயப்பா 

ஒருமையோடு கூடி  ஒழுகி வந்தேன் 

ஒரே ஒரு மாதம் 

எதற்காக எனக்கிந்த கருணை?

என் பாவம் தீர்த்த நீ 

பிறர் பாவம் தீர்க்க வை 

இல்லை இந்த கணம் 

எமனிடம் அழைத்துச் செல் 

நான் பார்த்த உண்மை 

பிறர் அறிய செய்ய வேண்டும் 

வெள்ளம் போல் புரண்டு வரும் 

வேங்கை பிரித்தெடுத்து 

அடுக்கித் தர காலம் காணாது 

என் நாவில் வந்து 

நாளொன்று நங்கைஒன்று 

என்று நகரத்து 

இல்லை எனக்கு வேண்டாம் 

இந்த உயிர் 

நங்கையர் நலிந்திருக்க 

நெருக்கத்தில்  நீயிருக்க 

பூஜை நடத்தினர் 

பிரசாதம் மறந்தனர் 

இல்லை மறைத்து வைத்து 

விளையாடி மனம் மகிழ்ந்தாய் 

விளையாட்டை மாற்று 

நீ மாற்றும் வரை நான் 

விளையாட மாட்டேன் 

ஒரு நங்கை நகர்த்தினால் 

ஒரு தரம் விளையாடுவேன் 

இனி உன் இஷ்டம் செய்வதை செய் 

மன்னித்து விடு , மன்னித்து விடு

என்னை.

ஐய்யப்பன் கீதம்

பாலம் அமைத்திட்டேன்
ஏழு கடல் மேல்
இறைவனை கைபிடிக்க

பிடித்த மறு கணம்
பறந்தது
பாவம் பொடிபட்டு

பதினெட்டுப் படி ஏறி
ஐயப்பன் கைபிடிக்க
ஏங்கினேன்

ஐயப்பன் கருணை
எனக்கென்று தனி
பதினெட்டுப் படி

எனக்குள் ஐய்யப்பன்
என்றெண்டும்
இருந்திட்டபோதும்

உயிரை கல்லாக்கி
கல்லை உயிராக்கி
காணும் வல்லவன்

தானென்று இன்றுதான்
உரைத்திட்டான். அவனாகி
நானும் கல்லை கனியாக்கப்
புறப்பட்டேன்

வாழும் ஐய்யப்பன் கீதம்
வளரும் ஐய்யப்பன் லீலை
வாழ்க வையகம்
 

இறைவன்

சோர்வுற்ற நெஞ்சம்
அவனிடம் தஞ்சம்

அவனுள் கலந்த நெஞ்சம்
பிறரை மிஞ்சும்

அவனை அறியா நெஞ்சம்
துயரில் துஞ்சும்

அவன் காலடியில் தஞ்சம்
விருத்திக்கு இல்லை பஞ்சம்

அவனைப் புகழ்ந்த நெஞ்சம்
சான்றோரை மிஞ்சும்

தஞ்சம் அடைந்தோனை
தூக்கி விடும்
அவன் நெஞ்சம்
இறைவன் நெஞ்சம்

அனுபவம் தரும் சுகம்

அனுபவம் அதனை
வடிவமைத்து
தெளிவுபடுத்தி
புதுமை சேர்த்து
பலருக்கு
பலவிதம்
புகட்டி வந்தால்
அதுவும்
புது வித
அனுபவம்
ஆகுமே

அனுபவமிக்க
மனங்கள்
இளைய
மனங்களுக்கு
நல்ல
தூணாய்
அமையும்
காலம்
வசந்த காலம்

சூத்திரம்
தேவையானவர்க்கு
சுறுசுறுப்பாய்
அள்ளிக்
கொடு

வாழ்வு
என்றும்
சுகம்
ஆகுமே 

குழந்தையை வையாதே பாப்பா

குழந்தையை வையாதே பாப்பா
அன்று சொன்ன பாரதி
இன்றெனக்கு  தூது விட்டான்!

பத்தும் பதினெட்டும் குழந்தை தான்
அறியாமல் குழந்தையை
வாட்டும் நம்முள் பலர்

சரஸ்வதித் தாயை நற்சொல்
வேண்டியே வேண்டி நின்றேன்
தாயும் தந்தாள் புகழும் பழக்கமதை

குழந்தையைப் புகழ்வீர்
புகழ்வடைவீர்!

உங்களுக்கான நூல் : மேம்பாட்டுக் கவிதைகள்

முன்னுரை

என்னுடைய இந்த நூலை விரும்பி படிப்பதற்கு என்னுடைய வந்தனங்கள். நன்றியும் கூட. இந்த நூலைப் படிக்க வந்ததினாலேயே நீங்கள் உங்களுடைய முன்னேற்றத்திற்கு நல்ல பாதை அமைத்து விட்டீர்கள். முன்னேற வேண்டும் என்ற  நோக்கத்துடன் தேடலை ஆரம்பித்து விட்டீர்கள்  என்றாலே
பாதி முன்னேற்றம் அடைந்து விட்டீர்கள்.

 நாம் துன்பம் என நினைக்கும் ஒவ்வொரு விஷயமும் இருக்கும் இடம் இல்லாமல் போய் விடும் நாம் மட்டும் சரியான நேர்மறையான   கண்ணோட்டத்தில் இருந்தால்.

பெரும்பாலும் மனக் கலக்கத்தால் நம் திறமைகளை நாம் அறிவதில்லை. நம்முள் பெரும் சக்தி அடங்கி உள்ளது. நாம் அதைப் புரிந்து கொள்ளாமல் பல சமயங்களில் எதிர்மறை எண்ணங்களுக்கு இடம் கொடுத்து நம் முழுத் திறமை வெளிப்படா  வண்ணம் வாழ்ந்து வருகிறோம்.

பலவீனமான எண்ணங்களுக்கு விடை கொடுத்து மாறாக தியானம், தெய்வ நம்பிக்கை, நற்சிந்தனை இவற்றின் உதவியோடு, நம் முன்னேற்றத்தை  சிறைப்படுத்தும் சில கெடுதல் தரும் பழக்கங்களை விட்டு விட்டால் நாம் வாழ்வில் விரைவில் முன்னேறி விடலாம்.

டிவி, ஐ போன் இவை நம்மை ஆள அனுமதி தந்திருப்பது போலவே கூடவே அன்பு, தியாகம், தாயன்பு, கருணை, மறுமலர்ச்சிக்கான சிந்தனை இவற்றிற்கும் நம்மை ஆள  அனுமதி தர வேண்டும் என்பது உங்களுக்கான என்னுடைய பணிவன்பான வேண்டுகோள்.

அன்பு, கருணை என்று மேலே குறிப்பிட்ட விஷயங்கள் எவ்வளவு பலம் வாய்ந்தது என்று உங்களுக்கு விளக்கிட சில எளிய கவிதைகளை உங்களுக்குத் தந்து இருக்கிறேன். என் அனுபவத்தில் உருவான கவிதைத் தொகுப்பாக இருந்தாலும், உங்களுடைய வாழ்க்கைக்கும் இவை பொருந்தும்.

இக் கவிதை தொகுப்பின் சாரம் ஒரு வரியில் சொல்லப் போனால் எவரிடத்தும், எவ்விடத்தும் நல்லதை மட்டும் கண்டு, மனதில் தக்க வைத்துக் கொண்டு பிறவற்றை தள்ளி விட வேண்டும் என்பது தான்.

ஒவ்வொரு கவிதையைப் படித்த பின்பு, உங்கள் மனதில் அதன் தாக்கம் என்ன என்பதை சிறிது நேரம் கண்காணித்து அதன்படி வாழ்ந்து, முன்னேற்றமடைந்து பிறர் முன்னேற்றம் குறித்தும் பாடுபட வாழ்த்துகிறேன்